Icon

Amsterdam Center for Social Media

This week in social media research: “Vanity, definitely my favorite sin.”* (Narcissism and Facebook status messages)

satiric-illustrations-john-holcroft-1By Chei Billedo

Do you think people who constantly update their status on Facebook are vain?

If you are like most people, then you are more likely to answer “yes” to this question. The popular belief is that frequent posting of status messages on Facebook might be a sign of narcissism. (Try googling Facebook and narcissism, and you’ll see what I mean). But is this really the case?

 

Read the rest of this entry »

Share

Sociale media moeheid: Een factor van belang in 2015?

Angestellter auf Laptop eingeschlafenBy Camiel Beukeboom

Na de stormachtige opkomst van social media in de afgelopen jaren lijkt het erop dat er een piek is bereikt in het gebruik. Deze maand verscheen er een artikel over “Sociale media moeheid” (Social media fatigue; Bright et al., 2015); een fenomeen dat suggereert dat een deel van de gebruikers het regelmatig even heeft gehad met social media. Sociale media moeheid is de tendens van gebruikers om zich af te keren van social media omdat ze overweldigd worden door een te grote hoeveelheid informatie en contacten, en naar hun gevoel teveel tijd nodig hebben om dit alles bij te houden (Bright et al., 2015; Goasduff & Pettey, 2011).

Read the rest of this entry »

Share

Dragen social media activiteiten bij aan de reputatie van bedrijven?

Door Corné Dijkmans

Social media hebben de manier veranderd waarop mensen online met elkaar en met bedrijven omgaan. Steeds meer bedrijven investeren in social media – om meerdere redenen, maar niet in de laatste plaats om hun reputatie (corporate reputation) te beschermen of te verbeteren.

Elke (klant)relatie is gebaseerd op vertrouwen, en daarom is de reputatie van een bedrijf – hoewel deze ontastbaar is en lastig in geld uit te drukken – dan ook zéér waardevol voor een bedrijf. Zo zijn klanten bereid om meer te betalen voor de producten van bedrijven met een goede reputatie. Verder werpt een goede reputatie drempels op voor concurrenten. Ook is een goede reputatie positief voor klantloyaliteit en retentie. Kortom, op wat langere termijn zijn er positieve effecten te verwachten op de omzet en de winstgevendheid van een bedrijf.

Read the rest of this entry »

Share

Webcare als impressiemanagement

Screenshot 2014-01-14 09.03.10

Door Peter Kerkhof

Zeker op Twitter kijken nog maar weinig mensen raar op wanneer ze benaderd worden door een merk waarvan ze de naam genoemd hebben. Als ik zeg dat er iets mis is met mijn UPC mediabox volgt daar al snel een @reply op van UPC. UPC liep daarin voorop in Nederland, maar inmiddels hebben veel merken de stap gezet naar een actieve aanwezigheid in sociale media, met als doel consumenten te helpen bij vragen en problemen. Uiteindelijk is de bedoeling om via deze aanwezigheid in sociale media bij te dragen aan een positieve merkperceptie. Die perceptie zit dan minder in de producten, mensen worden immers vaak uitgenodigd om hun klachten daarover te ventileren, dan in de organisatie daarachter die laat zien dat klanten helpen belangrijker is dan verschoond blijven kritiek.

Read the rest of this entry »

Share

There’s a fine, fine line between personal and professional

facebook and workBy Chei Billedo

With the risk of revealing too much private information that might have negative professional implications, many people are wary about adding colleagues on Facebook. However, the increasing ubiquity of Facebook makes it almost inevitable not to mix personal and professional aspects of our lives. How do you respond to a Facebook friend request from a colleague? Do you accept, reject or ignore? If you accept a colleague’s Facebook friend request, how do you manage your posts?

Read the rest of this entry »

Share

Levert het hebben van zo’n Facebook pagina nou echt iets op voor een merk?

Door Camiel Beukeboom (@camielbeukeboom)

like..

 

Een meerderheid van bedrijven en merken heeft tegenwoordig sociale media opgenomen in hun communicatie strategie. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat het wat oplevert. Maar is het de energie en het geld dat er wordt gestoken in Facebook pagina’s en Twitter updates nu wel waard?1

Het onderzoek dat er is over het gebruik van sociale media door merken suggereert op zijn minst een voordelig effect. Verschillende studies laten een positief verband zien tussen de mate waarin consumenten een merk volgen via sociale media en variabelen als merktrouw, merk attitude, aankoop intentie en Net Promoter Score2,3,4. Een beperking van deze bevindingen is echter dat ze hoofdzakelijk zijn gebaseerd op zgn. correlationele data (samenhang) en gaan over consumenten die er zelf voor kozen het merk te gaan volgen op Facebook of Twitter. Het gevolg daarvan is dat we niet weten of deze positieve consumenten het merk zijn gaan volgen op sociale media omdat ze het merk überhaupt al positief waardeerden, of dat het volgen van het merk ertoe heeft geleid dat ze het merk positief zijn gaan waarderen. Met andere woorden, leidt het volgen van een merk op sociale media nu daadwerkelijk tot een meer positieve evaluatie van dat merk? Deze cruciale vraag is tot nog toe nauwelijks beantwoord in onderzoek.

Onze onlangs afgestudeerde Ma student Metten de Vries ging voor zijn Ma thesis onderzoek precies met deze causaliteitsvraag aan de slag. Hij vond een merk met een actieve Facebook pagina, en een behoorlijk aantal volgers (± 10.000), bereid om aan het onderzoek mee te werken.  Deelnemers aan het onderzoek waren 197 actieve Facebookers, waarvan een deel het merk al volgde, maar het merendeel niet. Zij vulden twee online vragenlijsten in waartussen een maand tijd zat. In de eerste vragenlijst werden drie groepen gecreëerd: Deelnemers die het merk al volgden op Facebook werden beschouwd als “Huidige-volgers”. Deelnemers die het merk niet kenden op Facebook werden willekeurig ingedeeld in ofwel de “Niet-volgers” groep, ofwel de “Nieuwe-volgers” groep. Alleen de “Nieuwe-volgers” werd gevraagd om met hun eigen Facebook account direct de Facebook pagina van het betreffende merk te liken en daarmee voor een maand hun Facebook posts te volgen. Bij zowel de eerste als de tweede vragenlijst een maand later werd alle deelnemers gevraagd hun waardering van het merk te geven middels een aantal vragen (over merk attitude, merkwaarde, Net-Promoter Score en koopintentie).

De truc van deze onderzoeksopzet was ten eerste dat we de verandering over tijd konden meten. Ten tweede konden we, door de drie groepen te vergelijken, bepalen of eventuele veranderingen in merkwaardering daadwerkelijk zijn ontstaan als gevolg van het volgen op Facebook. Met name de nieuwe-volgers zijn daarbij interessant. Zou deze groep consumenten, die het merk ervoor nog niet kende op Facebook, het merk na een maand Facebook updates positiever evalueren?

Dat is inderdaad precies wat de resultaten lieten zien. De Nieuwe-volgers waardeerden het merk, na een maand volgen op Facebook, op alle vier de variabelen positiever dan een maand ervoor. De Niet-volgers lieten in diezelfde maand echter geen enkele verandering in merk evaluaties zien. Dit laat zien dat de verandering echt veroorzaakt werd door het feit dat de Nieuwe-volgers het merk zijn gaan volgen op Facebook.

De Huidige-volgers, die het merk dus al langer volgden, en daar zelf ook voor hadden gekozen, waren zowel bij de eerste als de tweede meting een stuk positiever over het merk dan de andere twee groepen. Deze groep liet ook nog een positieve verandering zien in merkwaarde na een maand tijd. Op merk attitude, Net-Promoter Score en koopintentie was geen verandering te zien, maar hierop was deze groep ook in de eerste vragenlijst al bijzonder positief.

Dit onderzoek levert –schaars– bewijs dat het volgen van een merk op Facebook er echt toe kan leiden dat consumenten het merk op belangrijke punten positiever gaan waarderen. Uiteraard hangt het er nog wel vanaf wat je als merk precies doet op je Facebook pagina. Als je echter als merk een goede Facebook pagina weet bij te houden lijkt het in ieder geval geen verspilde moeite te zijn.

 

Referenties

1. Weinberg, B.D., & Pehlivan, E. (2011). Social spending: Managing the social media mix. Business Horizons, 54, 275-282.

2. Dholakia, U. M., & Durham, E. (2010). One cafe chain’s Facebook experiment. Harvard Business Review, 88, 26–26.

3. Kim, A. J., & Ko, E. (2012). Do social media marketing activities enhance customer equity? An emperical study of luxury fashion brand. Journal of Business Research, 65, 1480-1486.

4. Naylor, R. W., Lamerton, C. L., & West, P. M. (2012). Beyond the Like Button: The Impact of Mere Virtual Presence on Brand Evaluations and Purchase Intentions in Social Media Settings. Journal of Marketing, 76, 105-120.

Share

This week in social media research: Crime, police and social media

Tessa van Charldorp

Plenty of research talks about the growing digital knowledge gap between social media users and non-users. Within this theme, three articles caught my attention this week that shed light on a very specific kind of gap: the gap between social media users who take part in criminal activities or help solve crime and the way social media is used by authorities such as the police.
blog TvC crime social media
“Gang members carry guns and Twitter accounts”
The first article “Internet banging: New trends in social media, gang violence, masculinity and hip hop” implicitly points out this gap. Patton, Eschmann and Butler show us that people use social media not only to chat and discuss, but also to vent, express (extremist) views, hate, bully, troll, flame, steal, threaten and announce (for example upcoming criminal activities). Specifically, the article focuses on internet banging, where social media is “used to provoke, perpetrate, and publicize violent acts.” (p. A59). Gang members take part in internet banging mainly for “self-promotion” and “to gain and maintain street credibility.” The article references a few ‘successful’ police interventions over the last few years in which police caught gang members discussing crimes on Twitter they had already committed or were about to commit. One of these interventions even led to the arrest of 63 gang members in New York earlier this year. However, while this kind of social media usage seems to be entrenched in the life of gang members, the police seem to be mostly absent from or only just learning about such social media outlets.

Helping police efforts
A second article that demonstrates the lack of police presence on social media, is “Social media and the 2011 Vancouver riots” by Schneider and Trottier. Their qualitative media analyses point out that authorities can learn from social media activity during and after complicated real-life events such as riots. The authors use the Vancouver riots that occurred during the Vancouver Canucks hockey team Stanley Cup match against the Boston Bruins as a case study. Within 10 minutes of game-end, an individual set up a Facebook group ‘The Vancouver Riot Pics: Post Your Photo’s’, which received 102,784 likes and 12,587 postings within a 14-day period. The majority Read the rest of this entry »

Share

This week in social media research: When too much is too much (Information Sharing and Relationships)

by Chei Billedo

Mona-Lisa-Smile

Social media play a big role in information sharing. Everyday, we have to sift through numerous information especially those we get via social network sites (SNS). The information shared can range from extremely important to extremely mundane, from essential to virtually useless, from very private to very public. Issues regarding “what is acceptable” or “what is too personal?” are always a point of discussion. Aside from the content, the amount of information we receive/share is also a bone of contention — “what is too much/many?”. Most of us share information through SNS so we can stay connected with people in our network. But there are times when we feel exasperated with what and how often other people post that we simply want to hide or unfriend them. This does not sound good for our relationships. We wonder, how does information sharing via social media affect our relationships?

The recently published study of Steijn and Schouten (2013) provides evidence to the idea that information shared on SNS has a positive effect on our relationships. They asked more than a thousand respondents to report changes in their relationship with someone (in terms of intimacy, liking, trust, involvement and relationship lost/gained) as a function of their interaction through Facebook or Hyves. Their results showed that information sharing on SNS is valuable to relationship development. Specifically, public posts (as opposed to profile information, chat, private messages) had the strongest association with relationship development. They did not specify, however, what type of public posts are included and how often are those things posted. What about TMI (Too Much Information)?

If you are a regular user of social media, particularly Facebook, Twitter and the photo-sharing app, Instagram, you have probably noticed that there is one type of picture that is constantly publicly posted – #selfie (/ˈsɛlfi/ n. a photograph that one has taken of oneself, typically one taken with a smartphone or webcam and uploaded to a social media website; plural – selfies). For some reason, many people have developed a fondness for posting their selfies*. One might think that there really is nothing so Read the rest of this entry »

Share

This week in social media research: Who are those people not using Facebook?

By Ivar Vermeulen

In an MA class on Digital Marketing a few weeks ago, we were discussing Facebook’s business model. I made the point that Facebook benefits greatly from switching costs. Facebook, aside from being a nice way of keeping in touch with friends, is also a platform where people store their social “collectibles”: important contacts, life-changing posts and chats, and a lot of good memories. When users would decide to leave Facebook and switch to, say, Google+, this would cost them their collection. Hence, due to switching costs Facebook users will stick around, and Facebook will be around for some time to come.

One of the students did not buy the argument at all. He couldn’t imagine anyone actually needing Facebook to the extent that they couldn’t leave anymore. In fact, he wasn’t even thinking of joining Facebook at all. By now the class was dumbstruck. Not on Facebook? Who is this guy?

Still, a lot of people do not use Facebook. About half of my friends don’t. They think Facebook is for narcissists, extraverts, and superficial would-be socialites – people who like to change their profile pictures every week and make clever remarks all day; probably because they’re bored or self-absorbed. Or both. The question is, are non-Facebook users any different?

A paper by Nikolina Ljepava and colleagues in the latest issue of Computers in Human Behavior aims to answer exactly that question: How do non-Facebook users compare to Facebook users? It starts off with a hefty methodological challenge: Finding a representative sample of non-Facebook users in the (sigh…) student population that would serve as a research population. With some effort, the researchers found 36 students with no or an inactive Facebook account and compared them to 71 “normal” students selected from a much larger sample. They speculated that the difference between the groups might become apparent in the extent to which their peers used Facebook, in the intimacy of their friendships, in their need for self-disclosure, in their overt and covert narcissism (the latter being a predictor of non-Facebook use). Results showed that indeed the groups differed on all these characteristics. The typical Facebook non-user could be described as a person who  (in order of importance) (1) has few friends using Facebook, (2) is not overtly narcissistic, but (3) is covertly narcissistic, (4) does not have very intimate friendships, and (5) a low need for self-disclosure. Most of these findings are not very surprising, except for perhaps findings (3) and (4): I wasn’t familiar with the notion of covert narcissists before, but it seems to make sense that such people would not like Facebook; these are people who think they are pretty special, but do not like to shout it off the roofs. Especially when there are a whole lot of other people around who also think they are special and do like to express that thought (the overt narcissists). The other interesting finding is that the typical Facebook non-user does not have very intimate friendships. This goes against the idea of Facebook as a maintenance tool for superficial friendships. Instead, it seems that intimacy urges people to check in with their friends on Facebook.

One more thing about Facebook as a storage facility for our social collectibles: An intriguing recent study by Laura Mickes et al. in Memory & Cognition suggests that we might not really need it. In four experiments, Mickes and colleagues show our memory for Facebook postings is remarkably better than for almost everything else (faces, news headlines, etc.). The authors propose that this might be due to the postings’ casual tone, informational completeness, and social content. These factors would make Facebook postings exceptionally easy to encode and store in our own memories. So my story about switching costs might not hold up after all.

References:

  • Ljepava, N., et al. (2013), Personality and social characteristics of Facebook non-users and frequent users. Computers in Human Behavior, 29, 1602–07.
  • Mickes, L., et al. (2013), Major Memory for Microblogs. Memory & Cognition, 41(4), 481-89.
Share

Does Facebook stop us from singing to ourselves when we are alone?

Camiel Beukeboom picture article

Camiel Beukeboom

The availability of social contacts is enormously important for people. We have a fundamental need to connect and interact with others. A lack of satisfactory social contacts has been shown to result in reduced psychological well-being and even in reduced physical health (Cohen, 2004). Yet, genuine social interaction is not always present. What do we do when we are alone or feel lonely?

Interestingly, research has shown that when social interaction is lacking, individuals seek out activities that can act as a substitute or reminder of social connections. Such activities have been called “social snacking” (Gardner et al., 2005). Social snacking reminds us of having an active social live when not immersed in it at that time, and appears to ameliorate some of the negative effects of feeling alone (Twenge et al., 2007). When individuals lack social interaction they may, for instance, look at photographs of loved ones, or anthropomorphize and talk to Read the rest of this entry »

Share
September 2017
M T W T F S S
« Mar    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930